หลายคนอาจจะมองว่าทำไมนักเขียนถึงไม่ชอบที่จะหามุมสงบแล้วปล่อยจิตใจให้ล่องลอยไปกับจินตนาการ ซึ่งผมตอบตามตรงเลยนะครับการเป็นนักเขียนการ์ตูนตลกหรือแม้นแต่นักเขียนเรื่องสั้น นวนิยายอะไรก็แล้วแต่พวกเราจะไม่ได้จมปลักอยู่กับโลกของจินตนาการหรอกนะครับ เพราะอาชีพนักเขียนมันจำเป็นที่พวกเราต้องอาศัยความรู้ในหลายๆเรื่องที่จะนำมาเขียนดังนั้นจินตนาการมันเป็นแค่ส่วนท้ายสุดเพราะก่อนที่เราจะมีจินตนาการเราต้องมีที่มาที่ไป มีเนื้อเรื่อง มีเหตุมีผล และนั่นทำให้นักเขียนต้องแฝงตัวปะปนอยู่ในสังคมอย่างต่อเนื่องพวกเขาหรือผมอาจจะไม่ได้ลงไปสุงสิงพูดคุยกับใครมากนักแต่ก็ไม่ได้หมายความว่านักเขียนจะต้องไปปลิกวิเวกหลบอยู่ในซอกเหลือบไม่มีสังคมนะครับ ขืนเป็นแบบนั้นก็คงไม่มีไอเดียมาเขียนกันหรอกครับ
buffToon

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น