เรื่องมันมีอยู่ว่าในตอนดึกของคืนวานขณะที่ผมกำลังนอนหลับอย่างมีความสุขอยู่นั่นเอง แต่ทันใดนั้นผมก็ต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึกเพราะมีเสียงข้าวของหล่นดังมาจากชั้นล่างของบ้าน ตอนแรกผมเอ่ะใจว่าขโมยกำลังจะขึ้นบ้านหรือเปล่าผมจึงค่อยๆเดินลงมาจากห้องนอนอย่างเงียบกริบโดยไม่เปิดไฟทางเพราะกลัวว่าเดี๋ยวขโมยมันจะเห็น และสิ่งเห็นจากแสงไฟที่เปิดไว้ด้านนอกบ้านก็คือมีข้าวของหล่นอยู่บนพื้น กระป๋องน้ำเปล่าที่วางไว้ก็มาล้มกลิ้งไปกลิ้งมา เอาล่ะสิ...คิดว่ามันต้องมีอะไรผิดปกติแน่นอน แต่เมื่อมองไปที่ประตูบ้านมันก็ยังคงปิดล็อคกุญแจเรียบร้อย แล้วทำไมข้าวของมันถึงล้มกลิ้งแบบนี้ ทันใดนั้นผมก็มีความรู้สึกเย็นวาบขึ้นมาทั้งตัว เมื่อมีลมวูบหนึ่งพัดผ่านพร้อมกลิ่นสาปที่ผมไม่คุ้นเคย มันทำเอาขนแขนลูกผู้ชายแมนโครตแบบผมแสตนอัฟขึ้นมาโดยไม่ต้องนัดหมาย
เออ...หรือจะเป็นปรากฏการณ์ โปรโตไกด์ (Poltergeist) ... เริ่มสยองแล้วสิผมกวาดสายตาไปรอบๆพยามห้ามสมองตัวเองไม่ให้คิดฟุ้งซ่านแต่มันทำไม่ได้ บ้านหลังนี้ผมอยู่คนเดียวซะด้วย อยู่ๆข้าวของก็มาเลื่อนล้มเปลี่ยนที่เปลี่ยนทางแบบนี้ ผมค่อยๆขยับตัวช้าๆเพื่อไม่ให้เกิดเสียง พยามให้เบาที่สุด เพราะไม่อยากให้สิ่งที่เรากังวลมันโผล่พรวดพราดขึ้นมาประจันหน้า ผมคิดเอาไว้ว่าผมจะต้องขยับไปเปิดไฟอย่างน้องแสงสว่างก็น่าจะช่วยผมได้ เอาวะ...ผีมันกลัวแสงสว่าง เมื่อผมขยับตัวมาถึงปลั๊กไฟผมก็เปิดสวิตซ์ไฟผมก็เปิดทันที ..... แสงไฟสว่างพรึบ ทันใดนั้น!!!
เม่ง...หนู ตัวเบิ้อเริ่ม
 |
| **การ์ตูนตลกแก๊กนี้ มาจากเรื่องผีล้วนๆนะเออ** |
ผมสัญญากับตัวเองว่าต่อไปนี้ผมจะเก็บอาหารเศษถุงขนมที่กินแล้วเอาไปทิ้งถังขยะให้เรียบร้อย และพรุ่งนี้ผมจะซื้อกับดักหนู หึๆๆๆแกเสร็จฉันแน่ไอ้หนู โปรโตไกด์
BuffToon
