โดยความคิดเห็นส่วนตัวการวาดภาพการ์ตูนสำหรับผมมันมีอะไรมากมายที่จะต้องเรียนรู้กับเทคนิคใหม่ๆรวมถึงรูปแบบแนวทางเทคนิคต่างๆอย่างไม่จบสิ้น ดังนั้นไม่ว่าจะเคยเขียนการ์ตูนมานานเท่าไหร่ผมก็ยังรู้สึกว่าเรายังไม่ถึงจุดสูงสุด ยังมีอีกหลายอย่างให้เราต้องค้นหา และต้องพยามเพิ่มเติมความสามารถของเราตลอดเวลาสำหรับคนที่สนใจจะเป็นนักวาดการ์ตูน นักวาดภาพประกอบจะต้องเข้าใจว่าเทคนิคในการวาดภาพรวมแนวทางของภาพการ์ตูนไม่มีแนวทางไหนดีที่สุด เพราะภาพวาดการ์ตูนในแต่ละแนวแต่ละเทคนิคมันเหมาะกับงานแต่ละประเภท มันมีองค์ประกอบในหลายส่วนทั้งกลุ่มเป้าหมาย ลูกค้า(ผู้ที่จ้างเราวาด) ช่วงอายุของคนอ่าน แนวเนื้อเรื่องของการ์ตูนที่เราเขียนรวมถึงความชอบส่วนตัวของผู้ตรวจงานเรา(ฮา) ซึ่งทั้งหมดจะเป็นตัวกำหนดทิศทางของการวาดการ์ตูนของเราว่าจะไปในลักษณะไหน หรือพูดง่ายๆ "อย่าเอาตัวเองเป็นที่ตั้ง อย่าคิดว่าเราคือศูนย์กลางของจักรวาล"
ดังนั้นหากเราจะก้าวเข้ามาในเส้นทางของนักวาดการ์ตูนอย่าไปยึดแค่ว่าต้องวาดแบบมังงะ(ญี่ปุ่น) หรือต้องวาดแนวคอมมิกแบอเมริกัน หรือแนวการ์ตูนขายหัวเราะแบบไทย เท่านั้น เพราะทุกอย่างมันขึ้นกับหน้างานที่เราต้องทำ จำไว้ว่าอย่ายึดติดกับแนวหรือตัวบุคลที่เป็นไอดอลของเราจนเกินไป แต่ให้มองว่าเราจะทำงานแบบไหนจึงจะเหมาะสม ความเหมาะสมเป็นเรื่องที่ศิลปินที่มีอีโก้ในตัวสูงมักจะมองข้ามหรือไม่ยอมรับหรือไม่ยอมเข้าใจ แต่คำว่า"ความเหมาะสม"ในส่วนของนักการตลาดแล้วมันต่างกันออกไป นักการตลาดไม่ใช่ศิลปินดันนั้นพวกเขาจะมองเพียงความเหมาะสมว่างานนั้นเมื่อทำแล้วขายได้หรือไม่ ส่วนศิลปินอาจจะมองว่างานแบบนั้นมันห่วยและไม่เจ๋งหรือกระจอก แต่เราต้องไม่ลืม "เราต้องทำมากินเลี้ยงปากท้องดังนั้นงานจึงต้องเป็นงานที่ขายได้ในวันนี้ไม่ใช่ตอนที่เราตายไปแล้ว"...เข้าใจตรงกันครับสำหรับคนที่อยากจะมาเดินบนเส้นทางนี้ ถ้ามัวแต่คิดว่าฉันเจ๋งเก่งที่สุด เวลาไปรับบรีฟงานก็ดันพกอีโก้ติดตัวสวมหัวโขนไปคุยงานกับลูกค้าก็เตรียมบ๋ายบายรายได้ตรงนั้นได้เลย เพราะคนจ่ายเงินไม่ใช่พวกเขาไม่มีอีโก้...และที่แน่นๆหากลูกค้าเหม็นเน่ารังเกียจอีโก้ของคุณ เขาก็จะแสดงอีโก้ของพวกเขาออกมาว่า "ทำไมกรูต้องจ้างเมิง มีคนเก่งๆที่อยากได้งานอีกเยอะแยะ ไม่อยากทำก็ไสหัวไป(ฮา)"
BuffToon
หลังจากที่พยามฝึกฝนตัวเองพยามพิมพ์ดีดให้ได้ในที่สุดผมก็สามารถทำได้
ผมพิมพ์ดีดได้ดีขึ้นเร็วขึ้นเล็กน้อย เอาล่ะเรื่องการพิมพ์บทความต่างๆในเวบไม่น่าจะเป็นปัญหาแล้ว
แต่ก็มาสะดุดอีก...เขาเขียนเวบกันยังไงวะ?เขาต้องทำยังไง?ผมลืมบอกไปสมัยที่ผมสนใจเขียนเวบนั้นตอนนั้นเวบไซด์และอินเตอร์เน็ตในประเทศไทยยังใหม่มากๆและคอมพิวเตอร์ที่ผมใช้ก็ยังเป็นรุ่น
Pentium 166 อยู่เลย ตอนนั้นรุ่นนี้คือทันสมัยมากแล้วนะครับ
ซึ่งผมลงทุนซื้อมาในราคาสี่หมื่นกว่าบาท ฟังไม่ผิดครับสี่หมื่นกว่าๆ
หาเทียบกับสมัยนี้มันก็โครตแพงเลย
หลังจากนั้นชีวิตผมก็เริ่มได้รู้จักคอมพิวเตอร์ได้ทำงานที่ต้องใช้คอมพิวเตอร์ทั้งงานเวบไซด์อีกหลายสิบเวบไซด์
งานสิ่งพิมพ์อีกมากมาย และงานมัลติมีเดียหลากหลายงาน
ผมได้เรียนรู้ได้เห็นการเปลี่ยนแปลงจากสิ่งเก่าไปสู่สิ่งใหม่ๆ
โลกที่วันนี้กลายเป็นสังคมออนไลน์มากขึ้น
ทุกวันนี้ผมใช้เวลาว่างสอนเด็กๆเรื่องการวาดการ์ตูน
ผมจึงเอาเรื่องคอมพิวเตอร์ที่ผมพอจะมีความรู้มาสอนพวกเขาไปด้วย
เพราะเราปฏิเสธไม่ได้แล้วว่าคอมพิวเตอร์มันคือส่วนหนึ่งของชีวิตเราในวันนี้และอนา
